หมวดหมู่: โชว์หน้าเวป

วันฮัลโลวีนอาจจะเต็มไปด้วยความสนุก ขนม และการแต่งตัวแฟนซี แต่รู้ไหมครับว่ามีหลายอย่างที่ “อันตราย” สำหรับสัตว์เลี้ยงของเรา

1. ขนมช็อกโกแลต

สาร theobromine และ caffeine ในนั้นเป็นพิษต่อสุนัขและแมว ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ อาเจียน หรือชักได้

2. ลูกอมและหมากฝรั่งไร้น้ำตาล

ส่วนผสมที่ชื่อว่า xylitol เป็นพิษต่อสุนัขอย่างรุนแรง ทำให้ตับวายและน้ำตาลในเลือดตก

3. เทียนและของตกแต่ง

แมวที่ชอบปีน หรือหมาที่ชอบดม อาจทำเทียนล้ม เกิดไฟไหม้ หรือกลืนเศษตกแต่ง เช่น พลาสติกหรือริบบิ้น

4. ชุดแฟนซีสัตว์เลี้ยง

แม้จะน่ารัก แต่ถ้าชุดแน่นไปหรือมีชิ้นส่วนเล็ก ๆ อาจทำให้น้องหายใจลำบากหรือกลืนติดคอได้ เลือกชุดที่สบายและไม่รัดตัวจนเกินไป

5. เสียงดังและคนแปลกหน้า

สุนัขบางตัวตกใจเสียงเคาะประตูหรือเสียงหัวเราะดัง ๆ ควรให้เขาอยู่ในห้องที่สงบ ปลอดภัย

Tips จากคุณหมอ:

“ฮัลโลวีนสำหรับเราคือความสนุก แต่สำหรับสัตว์เลี้ยงอาจเต็มไปด้วยความเครียดและอันตราย คอยสังเกตพฤติกรรม และเก็บของกินของตกแต่งให้พ้นมือน้อง ๆ เสมอครับ”

สุขสันต์วันฮัลโลวีนจากคุณหมอและทีมดูแลสัตว์เลี้ยงทุกตัว

เรียบเรียง: น.สพ.นรภัทร โสภิพันธ์ (หมอพีท)

หนูตะเภา (Guinea pig) เป็นสัตว์เลี้ยงขนาดเล็กที่นิสัยอ่อนโยน ไม่กัดง่าย โตเต็มวัยจะหนักประมาณ 700–1200 กรัม (ตัวเมียมักใหญ่กว่าตัวผู้เล็กน้อย) อายุเฉลี่ย 5–7 ปี ถ้าดูแลดีสามารถอยู่ได้นานกว่านั้น

นิสัยและพฤติกรรม

หนูตะเภาเป็นสัตว์ขี้ตกใจแต่เชื่องไว ถ้าได้รับการสัมผัสอย่างอ่อนโยนจะไว้ใจเจ้าของมากขึ้น มักจะส่งเสียง “วี๊ดๆ” หรือ “คุยเบาๆ” เวลาเรียกหาเจ้าของหรือขออาหาร ฟังแล้วใจละลายแน่นอนครับ

การเลี้ยงดู

• ต้องมีกรงขนาดกว้าง ระบายอากาศดี ปูพื้นด้วยขี้เลื่อยไม้เนื้ออ่อนหรือแผ่นรองดูดซับ

• ให้อาหารเม็ดเฉพาะหนูตะเภา และหญ้าแห้ง (timothy hay) ตลอดเวลา

• เสริม วิตามินซีทุกวัน เพราะหนูตะเภาสร้างเองไม่ได้

• น้ำสะอาดต้องมีตลอด

การดูแลสุขภาพ

• อาบน้ำหรือแปรงขนเป็นครั้งคราวตามสายพันธุ์

• ตัดเล็บสม่ำเสมอ

• ตรวจฟันและน้ำหนักเป็นระยะ เพราะฟันยาวง่าย

• ป้องกันเห็บหมัดได้ด้วย ยาหยดหลังสูตรเฉพาะสำหรับสัตว์เล็ก (ขนาดสำหรับหนูตะเภา) — ห้ามใช้ของแมวหรือหมาโดยไม่ปรึกษาสัตวแพทย์ เพราะอาจเป็นพิษได้!

จำไว้ว่า หนูตะเภาอาจตัวเล็ก แต่หัวใจอบอุ่นมาก ถ้าให้ความรัก ความสะอาด และอาหารที่เหมาะสม เค้าจะตอบแทนด้วยเสียงร้องเบาๆ ที่เต็มไปด้วยความสุขเลยครับ

เรียบเรียง: น.สพ.นรภัทร โสภิพันธ์ (หมอพีท)

หลังคลอดเป็นช่วงสำคัญสำหรับแม่และลูกสัตว์ ลูกอาจขาดอากาศหรืออ่อนแรง หากรู้วิธีช่วยเหลือเบื้องต้น จะเพิ่มโอกาสรอดชีวิตได้ครับ

1. ตรวจหายใจลูกสัตว์

เช็ดเมือกออกจากปากและจมูก ถูตัวบริเวณอกให้ลูกกระตุ้นหายใจ หากยังไม่หายใจ อาจเป่าลมเบาๆ สลับกับนวดอกประมาณ 1–2 นาที

2. ดูแลแม่สัตว์

ตรวจว่ารกออกครบหรือไม่ ให้แม่พักในที่อุ่น สะอาด และสงบ เพื่อให้แม่ฟื้นและน้ำนมไหลดี

3. รักษาอุณหภูมิของลูกสัตว์

ห่อผ้าสะอาดหรือวางขวดน้ำอุ่นข้างๆ ตัวลูก อย่าให้ร้อนเกินไป (ในสถานพยาบาลสัตว์จะมีตู้กกอุณหภูมิ ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่เหมาะสม)

4. กระตุ้นให้ดูดนมเร็ว

น้ำนมแรกมีภูมิคุ้มกันสำคัญ ให้ลูกดูดนมภายใน 1–2 ชั่วโมง หากแม่ไม่ให้นม ให้ปรึกษาสัตวแพทย์เพื่อใช้นมทดแทน

5. สังเกตอาการผิดปกติ

หากแม่มีไข้ ไม่กินอาหาร หรือปวดมาก ลูกตัวเย็น หายใจแรง ไม่ดูดนม รีบพบสัตวแพทย์ครับ

เรียบเรียง: น.สพ.นรภัทร โสภิพันธ์ (หมอพีท)

สาเหตุที่พบบ่อยคือ

– การอุดตันของ นิ่วหรือเศษผลึกในท่อปัสสาวะ

– การอักเสบของกระเพาะปัสสาวะ (Cystitis)

– การเกิด พังผืดหรือการตีบแคบของท่อปัสสาวะ หลังการอักเสบหรือใส่สายสวนบ่อย

ในเคสนี้ น้องแมวชิโน่มีอาการปัสสาวะไม่ออกมากกว่า 3 ครั้ง และเริ่มมีพังผืดบริเวณท่อปัสสาวะ ทำให้ใส่ท่อสวนได้ยาก คุณหมอจึงพิจารณาให้ทำการผ่าตัด Modified Perineal Urethrostomy เพื่อ “เปิดรูทางเดินปัสสาวะใหม่” บริเวณใต้ทวารหนักให้น้องสามารถขับปัสสาวะได้สะดวกขึ้น หลังการผ่าตัดและพักฟื้นประมาณ 3–4 เดือน น้องกลับมาปัสสาวะได้ปกติ ไม่มีอาการอุดตันหรือเจ็บปัสสาวะอีก

การวินิจฉัยก่อนการผ่าตัด

สัตวแพทย์จะตรวจโดยใช้หลายวิธีร่วมกัน เช่น

– คลำกระเพาะปัสสาวะและตรวจร่างกาย

– ตรวจปัสสาวะ (Urinalysis) เพื่อดูค่าคริสตัล เม็ดเลือด หรือการติดเชื้อ

– อัลตราซาวด์/เอกซเรย์ เพื่อตรวจหานิ่ว

– ใส่สายสวนท่อปัสสาวะเพื่อตรวจการอุดตัน

หากพบว่าอุดตันซ้ำบ่อย ใส่สายสวนไม่ได้ หรือมีพังผืดปิดทางเดินปัสสาวะแล้ว

การผ่าตัด Modified Perineal Urethrostomy จะช่วยเปิดทางใหม่ให้ปัสสาวะออกได้สะดวก และลดโอกาสเกิดการอุดตันซ้ำ

หลังผ่าตัด น้องควรได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิด เช่น

– ป้องกันการเลียแผล (ใส่ปลอกคอ)

– ดูแลความสะอาดบริเวณก้นและท่อใหม่

– ควบคุมอาหารสูตรปัสสาวะ (urinary diet)

– ตรวจติดตามกับสัตวแพทย์ตามนัด

แม้การผ่าตัดจะช่วยให้ชีวิตน้องดีขึ้นมาก แต่เจ้าของก็ยังต้องดูแลเรื่องอาหารและสุขอนามัยอย่างต่อเนื่อง

ผ่าตัด: สพ.ญ.ณัฏฏ์ธวรรณ โสภิพันธ์ (หมอพลอย)

เรียบเรียง: น.สพ.นรภัทร โสภิพันธ์ (หมอพีท)

หลายคนคิดว่า “เลี้ยงแมวในบ้านไม่น่ามีพยาธิ” แต่จริง ๆ แล้วแมวทุกตัว มีโอกาสติดพยาธิได้ จากอาหารดิบ หมัด หรือสัตว์พาหะรอบตัว

อาการที่ควรสังเกต

• อาเจียน (บางทีมีตัวพยาธิออกมาด้วย)

• ถ่ายเหลว และอาจมีถ่ายเป็นตัว หรือเห็นปล้องขยับได้เหมือนเม็ดข้าวสาร

• พุงโตแต่ผอม ขนหยาบ ซีด

• เบื่ออาหาร หรือกินเยอะแต่ไม่อ้วน

• ลูกแมวมักโตช้า ติดพยาธิจากแม่ได้

สาเหตุหลัก

• กินของดิบ หรือสัตว์พาหะ เช่น หนู จิ้งจก กบ

• กลืนหมัดขณะเลียขน → ติดพยาธิตัวตืด

• ติดจากแม่หรือน้ำนม

• สิ่งแวดล้อมไม่สะอาด มีไข่พยาธิ

การรักษา

• ใช้ยาถ่ายพยาธิ

• ต้องเลือกยาตามชนิดพยาธิ และอาจต้องถ่ายซ้ำ

• ควบคุมหมัด เพราะหมัดเป็นพาหะของพยาธิตัวตืด

• ห้ามใช้ยามนุษย์ เพราะบางตัวเป็นพิษต่อแมว!

การป้องกัน

• ถ่ายพยาธิเป็นประจำทุก 1–3 เดือน

• ควบคุมหมัดและงดอาหารดิบ

• เก็บอึแมวให้ถูกสุขลักษณะ

• ตรวจอุจจาระหรือตรวจสุขภาพประจำปี

พยาธิที่พบได้บ่อย

• พยาธิตัวกลม (Toxocara cati) → อ้วกออกมาเป็นเส้นยาว ๆ คล้ายสปาเกตตี้

• พยาธิตัวแบน (Dipylidium / Taenia) → ถ่ายออกมาเป็นเม็ดข้าวสารหรือปล้องขยับได้

• พยาธิปากขอ (Ancylostoma) → ถ่ายเหลว ปนเลือด ซีด น้ำหนักลด

เรียบเรียงและวินิจฉัย: น.สพ.นรภัทร โสภิพันธ์ (หมอพีท)

หมัด (Fleas) เป็นปรสิตภายนอกที่พบได้บ่อยในแมว ทั้งในบ้านและแมวที่ออกไปข้างนอก แม้จะเห็นแค่ตัวเล็ก ๆ กระโดดไว ๆ แต่ผลกระทบของมันมีมากกว่าที่คิดครับ

1. คันและขนร่วงจากการแพ้น้ำลายหมัด (Flea Allergy Dermatitis)

แมวบางตัวมีอาการแพ้น้ำลายหมัด เมื่อถูกกัดเพียงไม่กี่ครั้งก็อาจเกิดอาการคันรุนแรง เกา ถู ขนร่วง โดยเฉพาะบริเวณโคนหาง หลัง หรือคอ ผิวหนังอักเสบเป็นสะเก็ด และถ้าปล่อยไว้นานอาจติดเชื้อแบคทีเรียหรือเชื้อราแทรกซ้อนได้

2. หมัดเป็นพาหะของพยาธิและเชื้อโรคอื่น ๆ

หมัดสามารถดูดเลือดจากสัตว์หลายชนิด และนำเชื้อโรคต่าง ๆ มาสู่แมวได้ เช่น

• พยาธิตัวแบน Dipylidium caninum (ติดเมื่อแมวกินหมัดขณะเลียขน)

• เชื้อแบคทีเรีย Bartonella henselae ซึ่งเป็นสาเหตุของ “โรคแมวข่วน (Cat scratch disease)” ที่สามารถติดต่อสู่คนได้

• พยาธิเม็ดเลือดในแมว (Feline Hemoplasmosis) จากเชื้อ Mycoplasma spp. ซึ่งเกาะอยู่บนเม็ดเลือดแดง ทำให้เกิดอาการ ซึม เบื่ออาหาร เหงือกซีด โลหิตจาง โดยเฉพาะในแมวที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ หรือมีโรคไวรัส FeLV/FIV ร่วมด้วย

3. ภาวะโลหิตจางในลูกแมว

หมัดจำนวนมากสามารถดูดเลือดจนลูกแมวเกิดภาวะโลหิตจางได้ โดยเฉพาะในลูกแมวอายุน้อยหรือแมวที่ร่างกายอ่อนแอ

อย่าลืม! ป้องกันไว้ดีกว่ารักษา

การหยอดหรือให้ยาป้องกันปรสิตเป็นประจำ ช่วยป้องกันได้ทั้งหมัด เห็บ และพยาธิภายในบางชนิด พร้อมลดความเสี่ยงของโรคผิวหนังและโรคเลือดที่มากับหมัด

ควรให้เป็นประจำทุกเดือน ผลิตภัณฑ์มีหลายรูปแบบ เช่น ยาหยอดหลัง ยากิน หรือปลอกคอป้องกัน ปรึกษาสัตวแพทย์เพื่อเลือกแบบที่เหมาะกับน้องแมวของคุณนะครับ

เรียบเรียงและวินิจฉัย: น.สพ.นรภัทร โสภิพันธ์ (หมอพีท)

การทำหมันสุนัขเพศผู้ (Castration/Neutering) คือการผ่าตัดเอาอัณฑะทั้งสองข้างออก เพื่อหยุดการผลิตฮอร์โมนเพศชาย (เทสโทสเตอโรน) และยับยั้งการสืบพันธุ์ เป็นหนึ่งในวิธีดูแลสุขภาพสัตว์เลี้ยงระยะยาวที่สัตวแพทย์ทั่วโลกแนะนำ เพราะช่วยลดปัญหาด้านพฤติกรรม โรคระบบสืบพันธุ์ และช่วยลดจำนวนสุนัขจรจัดได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ทำไมสุนัขควรทำหมัน?

ด้านสุขภาพ

• ลดความเสี่ยงโรคมะเร็งอัณฑะ (เพราะตัดออกทั้งหมด)

• ลดปัญหา ต่อมลูกหมากโต (Benign Prostatic Hyperplasia – BPH) ในสุนัขอายุมาก

• ลดโอกาสเกิด ฝีหนองที่ต่อมลูกหมาก (Prostatitis) และ ถุงน้ำอสุจิ (Prostatic cyst)

• ลดปัญหา ไส้เลื่อนรอบทวาร (Perineal hernia) ที่พบบ่อยในสุนัขเพศผู้ที่มีฮอร์โมนเพศสูงเป็นเวลานาน

ด้านพฤติกรรม

• ลดอาการก้าวร้าว แข่งขัน อาละวาด

• ลดการเห่าอาละวาดเมื่อได้กลิ่นสุนัขตัวเมียเป็นสัด

• ลดพฤติกรรม ฉี่ทำอาณาเขต ในบ้าน

• ลดการ หนีออกนอกบ้าน เพื่อไปตามหาตัวเมีย

• ลดการขึ้นคร่อมสิ่งของหรือคน

ด้านสังคมและความปลอดภัย

• ลดการต่อสู้กับสุนัขตัวอื่น

• ลดความเสี่ยงถูกอุบัติเหตุจากการหนีไปผสมพันธุ์

• ช่วยลดจำนวนลูกสุนัขที่ไม่ได้ตั้งใจเลี้ยงหรือถูกทอดทิ้ง

อายุที่เหมาะสมในการทำหมัน

โดยทั่วไป แนะนำให้ทำเมื่อ:

• สุนัขอายุ 6 เดือนขึ้นไป

• ช่วงก่อนเริ่มแสดงพฤติกรรมก้าวร้าวหรือชอบหนีจากฮอร์โมนเพศ

• สุนัขโตเต็มวัยหรือสูงอายุสามารถทำได้ แต่ควรตรวจสุขภาพก่อนอย่างเหมาะสม

การดูแลหลังผ่าตัด

• ใส่ปลอกคอกันเลีย (Elizabethan collar) 7–10 วัน

• ให้ยาปฏิชีวนะและยาแก้อักเสบตามสัตวแพทย์สั่ง

• งดอาบน้ำ 7 วัน

• ไม่ให้วิ่ง กระโดด เล่นแรง ๆ ช่วงพักฟื้น

• ดูแผลทุกวัน หากผิดปกติ ต้องพามาตรวจทันที

ผ่าตัด: น.สพ.ธารายุทธ นาศร (หมอจอม)

เรียบเรียง: น.สพ.นรภัทร โสภิพันธ์ (หมอพีท)

เป็นการผ่าตัดเพื่อแก้ไขกระดูกที่ หัก หลุด หรือผิดรูป ให้กลับมาใช้งานได้ใกล้เคียงปกติที่สุด เช่น ใส่ plate, screw, pin, หรือ wire เพื่อยึดกระดูกให้ติดกลับเข้าที่ เคสที่โรงพยาบาล

น้องโค้ก สุนัขจร มาด้วยการถูกรถชน นอนร้อง ไม่สามารถลุกยืนได้ คุณหมอตรวจร่างกายและเอ็กซเรย์พบ

– Both femoral head fracture

– Left ilial wing fracture

– Right acetabulum fracture

– Right sacroiliac luxatuon

– Pubis fracutre

คุณหมอจึงวางแผนผ่าตัด ตรวจเลือด ซึ่งพบว่ามีค่าเม็ดเลือดแดงและเกล็ดเลือดที่ต่ำ จึงมีการถ่ายเลือดก่อนการผ่าตัดเพื่อความปลอดภัยในการดมยาสลบและผ่าตัด หลังจากนั้นได้มีการผ่าตัดโดยใช้วิธีต่าง ๆ คือ

– FHNE (Femoral Head and Neck Excision)

– TBW (Tension band wiring)

– Sacroiliac plate fixation

– Ilial plate fixation

ในการผ่าตัดซ่อมแซมกระดูกในครั้งนี้ หลังจากผ่าตัดน้องโค้กฟื้นตัวดี ได้รับน้ำเกลือ ยาฆ่าเชื้อ ยาลดปวดลดอักเสบ และแอดมิทอยู่โรงพยาบาลตลอด 24 ชม.เพื่อเฝ้าติดตามอาการ

—————————————————–

ก่อนผ่าตัด – เตรียมพร้อมให้ปลอดภัย

ก่อนถึงวันผ่า สัตวแพทย์จะ

• ตรวจร่างกายและซักประวัติละเอียด

• ตรวจเลือดและการทำงานของอวัยวะสำคัญ (ตับ ไต เม็ดเลือด)

• ตรวจภาพรังสี/X-ray หรือ CT (บางเคส)

• วางแผนผ่าตัด เลือกวิธี fixation ที่เหมาะกับเคส

• งดอาหารก่อนดมยาสลบ

ระหว่างผ่าตัด – ทำอย่างไร?

• ดมยาสลบโดยวิสัญญีและเฝ้าติดตามสัญญาณชีพตลอด

• จัดแนวกระดูกให้ถูกต้อง (bone alignment)

• ยึดกระดูกด้วย plate, screw, pin หรือ wire ให้มั่นคง

• ล้างแผลและเย็บปิดอย่างปลอดเชื้อ

• X-ray เช็กตำแหน่งหลังผ่าตัด

หลังผ่าตัด – การพักฟื้นสำคัญที่สุด

หลังผ่าตัดสัตว์ต้อง

• พักฟื้นและจำกัดการเคลื่อนไหว (crate rest)

• รับยาแก้ปวด+ยาปฏิชีวนะตามคำสั่งสัตวแพทย์

• ทำแผลตามกำหนด

• มาตรวจติดตามและ X-ray ประเมินการติดของกระดูก

• เริ่มฟื้นฟูร่างกาย (physiotherapy) เมื่อเหมาะสม

สิ่งที่เจ้าของต้องระวังหลังผ่า

• ห้ามวิ่ง กระโดด หรือเล่นแรง

• ป้องกันไม่ให้เลียแผล (ใส่ปลอกคอกันเลีย)

• ให้ยาให้ครบ ห้ามหยุดยาเอง

• ถ้ามีบวม แผลแดง มีกลิ่น เจ็บมากขึ้น หรือไม่ยอมลงน้ำหนัก → รีบพามาตรวจทันที

ผ่าตัด: สพ.ญ.ณัฏฏ์ธวรรณ โสภิพันธ์ (หมอพลอย)

เรียบเรียง: น.สพ.นรภัทร โสภิพันธ์ (หมอพีท)

หลายคนอาจคิดว่า “การถ่ายเลือด” ทำเฉพาะในคน แต่จริงๆ แล้ว สัตว์เลี้ยงก็ต้องถ่ายเลือดได้เหมือนกัน และเป็นหนึ่งในการรักษาฉุกเฉินที่ช่วยชีวิตได้ทันที

เมื่อไหร่ถึงต้องถ่ายเลือด?

สัญญาณอันตรายที่พบได้บ่อย

• ซีด เหงือกขาว หอบ อ่อนแรง เดินแล้วล้ม

• อุบัติเหตุเสียเลือด

• พิษยาเบื่อหนู เลือดไม่หยุด

• เกล็ดเลือดต่ำ (ITP)

• โลหิตจางจากพยาธิเม็ดเลือด

• โรคภูมิคุ้มกันทำลายเม็ดเลือด (IMHA)

ก่อนถ่ายเลือดต้องทำอะไร?

การถ่ายเลือดต้องทำโดยทีมสัตวแพทย์อย่างปลอดภัย ผ่านขั้นตอนสำคัญ:

ตรวจร่างกายและประเมินว่าจำเป็นต้องถ่ายเลือด

ตรวจ กรุ๊ปเลือด (หมา: DEA / แมว: A, B, AB)

ทำ Crossmatch หรือการเข้ากันระหว่างตัวให้และตัวรับเพื่อป้องกันการแพ้เลือด

เลือกชนิดเลือดที่เหมาะ เช่น Packed RBC, Whole Blood, Plasm

ระหว่างถ่ายเลือดต้องมอนิเตอร์อะไร?

ทีมสัตวแพทย์จะติดตามอย่างใกล้ชิด

• อุณหภูมิ หัวใจ ความดัน ชีพจร

• อาการแพ้เลือด เช่น ไข้ ลมพิษ อาเจียน หอบ หรือช็อก

ธนาคารเลือดสำคัญยังไง?

• ช่วยเคสฉุกเฉินได้ทันที

• เลือดปลอดภัยผ่านการคัดกรองโรคติดเชื้อ

• ถูกต้องตามมาตรฐานการถ่ายเลือดในสัตวแพทย์

รักษาและถ่ายเลือด: น.สพ.ธีรยุทธ์ ปัญญาตุ้ย (หมอท็อป)

เรียบเรียง: น.สพ.นรภัทร โสภิพันธ์ (หมอพีท)

หลายคนมักคิดว่าเป็นผิวหนังอักเสบเล็กน้อย เดี๋ยวก็หาย แต่จริง ๆ แล้ว Dermatophytosis (เชื้อราในผิวหนัง) เป็นโรคที่พบบ่อยมาก โดยเฉพาะบ้านที่มีหลายตัว หรือรับแมวจรเข้ามาใหม่

———————————————————————————

เคสนี้ที่พบในโรงพยาบาล

น้องแมวมาเพราะ คัน มีแผลที่หน้า ขนร่วงเป็นวงกลม เจ้าของคิดว่าเป็นแค่แผลธรรมดาทั่วไปจากการเกา หมอจึงมีการตรวจด้วย Wood’s lamp พบเรืองแสงสีเขียว (ผลบวกมีโอกาสเป็นเชื้อรา) และยืนยันด้วยการตรวจผิวหนัง Tape Impression และ Microscopy พบ สปอร์เชื้อรา (Dermatophytic spores) + ขนเสียรูป (Rotten hair shaft) -> เคสนี้จึงมีการให้สเปรย์ Topical น้ำยาอาบน้ำ และยากินกำจัดเชื้อรา และเฝ้าติดตามอาการต่อเนื่อง

———————————————————————————

การรักษา

การรักษาต้อง ทำทั้งระบบ + ภายนอก ควบคู่กัน

ยาทาหรือแชมพูฆ่าเชื้อ

ยากินต้านเชื้อรา (ในเคสเป็นหลายตำแหน่ง หรือเรื้อรัง)

ฆ่าเชื้อสิ่งแวดล้อม กรง เตียง พรม เบาะ โซฟา

ตรวจติดตามทุก 2–4 สัปดาห์จนกว่าจะหาย

ปล่อยไว้ไม่หายเอง และสามารถติดสู่คนได้ โดยเฉพาะเด็ก ผู้สูงอายุ และคนภูมิคุ้มกันต่ำ

ป้องกันเชื้อรา

– แยกสัตว์ป่วยไม่ให้คลุกตัวอื่น

– ใช้น้ำยาฆ่าเชื้อราในบ้านสัปดาห์ละ 2–3 ครั้ง

– หลีกเลี่ยงการใช้หวี/ผ้า/กระบะทรายร่วมกัน

– พาสัตว์ตรวจทันทีถ้ามีขนร่วงเป็นวง คัน หรือเป็นสะเก็ด

แผลที่เห็นเล็ก ๆ แต่โรคอาจไม่ได้เล็กนะครับ

ถ้าสงสัยว่าน้องติดเชื้อรา ปรึกษาสัตวแพทย์เพื่อวินิจฉัยและรักษาอย่างถูกต้องครับ

เรียบเรียงและวินิจฉัย: น.สพ.นรภัทร โสภิพันธ์ (หมอพีท)